Gemeenteraad tegen korten op Werkvoorziening

Dit accoord gaat uit van enorme bezuinigingen, landelijk ter hoogte van netto 2 miljard, dus 2000 miljoen. Een bijna niet te vatten bedrag. Dat is volgens de regerings- en de gedoogpartijen nodig om de gevolgen van de crisis van 2008 het hoofd te bieden. Het begon allemaal doordat mensen in Amerika een hypotheek werd aangesmeerd die zij nooit zouden kunnen terugbetalen. Maar dat was niet van belang. Van belang was dat de verkooppremie werd opgestreken en de risico’s werden doorverkocht. Die risico’s waren zodanig verpakt, dat iedereen dacht dat hij een mooi cadeautje kreeg, maar het bleek de doos van Pandora. Alle ellende kwam vrij toen de verpakking geopend werd. Voor bijna iedereen kwam de crisis als een donderslag bij heldere hemel, maar het was een bewuste strategie om diegenen te negeren die waarschuwden voor te weinig overheidscontrole op de financiële sector, onder wie de SP.

Ja, de crisis heeft veel gekost. Niet alleen in geld, maar vooral ook in menselijke ellende. Mensen worden dakloos en/of werkloos, verliezen hun pensioen of al hun spaargeld, hele landen gaan er aan ten onder en wereldwijd zien regeringen zich genoodzaakt om drastisch te bezuinigen, ten koste van veel maatschappelijke onrust.
Je zou denken: dit eens, maar nooit meer. Daarom zou je verwachten dat alles op alles zou worden gezet om herhaling te voorkomen. Maar nee, drie jaar na dato wordt speculanten nog nauwelijks iets in de weg gelegd bij hun pogingen om nóg meer geld binnen te harken door het nemen van onverantwoorde beslissingen en de perverse bonussen voor dit gedrag worden weer volop verstrekt. De rekening hiervoor mag nog steeds aan de maatschappij worden gepresenteerd. Een geringe belasting op beurstransacties zou vele miljarden opleveren, maar deze regering kiest er liever voor om de rekening van de crisis niet bij de veroorzakers te leggen of om het krakende kapitalistische systeem -dat steeds grotere groepen mensen in de armoede stort doordat het de inkomens- en vermogensverschillen drastisch laat toenemen- grondig te renoveren, maar om de cultuur af te breken en de zwakkeren in de samenleving nóg harder te pakken dan voor de crisis al het geval was.
Dit is een verwerpelijke keuze die door iedereen met maar een greintje gevoel stellig zou moeten worden afgewezen. De cultuur is het cement van de samenleving en de samenleving, dat zijn wij allemaal. Kunnen wij onze samenleving wel menswaardig de noemen nu 60% van de bevolking nog geen 10% van het totale vermogen bezit en de rijkste 10%van de bevolking zich 60% van het totale vermogen heeft toegeëigend? Hieraan moet volgens de SP nodig iets gedaan worden. Een dergelijke scheve inkomensverdeling dient geen enkel doel en zorgt voor veel menselijk leed. Een beleid dat deze inkomensverdeling nóg schever maakt staat haaks op onze uitgangspunten Menswaardigheid, Gelijkwaardigheid en Solidariteit.

Als gemeenteraadslid namens de SP, dat geconfronteerd wordt met de gevolgen voor onze gemeente van deze kabinetskeuze, kan ik dan ook niet anders dan mijn medewerking er aan onthouden. Want instemmen met het bestuursaccoord is instemmen met het afwentelen van de crisis op de gemeenten en de zwaksten in de samenleving. Niet instemmen is geen garantie dat de slechte keuze van het kabinet geen doorgang vindt, maar wel een kans. Een kans op nieuwe onderhandelingen, een kans op betere bezuinigingskeuzes, een kans op een ander beleid, een kans op een ander kabinet, een kans op een ander systeem. Een kans die we vergooien door er mee in te stemmen.